مقرّر داشت ، آنگاه درهاى بستهء آسمان - اين مجموعهء اسرارآميز - را به روى رحمتها و بخششهاى خود گشود و شهابهاى درخشان را نگهبان آسمان ، و مانع ورود شياطين قرار داد و آن را به قدرت خويش از لرزش و جريانهاى شكننده نگه داشت » « 1 » . « و ظهرت فى البدائع الّتى أحدثها ثار صنعته و أعلام حكمته ، فصار كلّ ما خلق حجّة له و دليلا عليه و إن كان خلقا صامتا ؛ آثار نگارخانه و نشانه‌هاى حكمت او كه در موزهء زيباى آفرينش پديد آورده نمايان گرديده است ، و در نتيجه آنچه آفريده حجّت و دليل بر آفريدگار هستى است گرچه آفريدگان همه مهر سكوت بر لب زده باشند ، زيرا تدبير عالم هستى خود گويا و راهنماى روشن آفريدگار است » « 2 » . « و لو فكّروا فى عظيم القدرة ، و جسيم النّعمة ، لرجعوا إلى الطّريق ، و خافوا عذاب الحريق ، و لكنّ القلوب عليلة ، و الأبصار مدخولة ألا ينظرون إلى صغير ما خلق كيف أحكم خلقه ، و أتقن تركيبه ، و فلق له السّمع و البصر ، و سوى له العظم و البشر ؛ و اگر آفريدگان دربارهء قدرت عظيم و نعمت بزرگ آفريدگار مىانديشيدند به راه مىآمدند و از عذاب دوزخ مىهراسيدند ، امّا دلها بيمار است و ديده‌ها به نابينايى گرفتار ، چرا به اين موجودات كوچك نمىنگرند كه آنها را چه زيبا و استوار آفريده و حساب شده و عالى سازماندهى كرده ، و گوش و چشم

--> ( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبه 90 . ( 2 ) . نهج البلاغه ، خطبه 90 .